براساس گزارش شاخص عملکردی محیط‌زیستEPI(2012 Environmental (Performance Index ایران از میان ۱۳۲ کشور جهان با کسب نمره 73/42 در مقام ۱۱۴ جهان قرار گرفته است، این در حالی است که در سال ۲۰۱۰ با کسب نمره ۶۰ در مقام ۷۸ جهان و در سال ۲۰۰۸ میلادی با نمره 9/76 در رتبه ۶۷ جهان قرار داشته است.

در این فهرست جدید سوئیس، لاتویا و نروژ در رتبه‌های اول تا سوم و عراق، ترکمنستان و ازبکستان به ترتیب در پایین‌ترین رتبه جهان قرار دارند.

در این بین آمریکا نیز در این رده‌بندی رتبه ۴۹ داشته و بدترین روند آن در حفاظت از منابع آبی و اثرات اکوسیستمی با 7/43ـ و پس از آن در ارتباط با جنگل‌ها و تخریب آن با 4/31ـ بوده است.

در این گزارش ۲۲ شاخص زیست‌محیطی مورد اندازه‌گیری قرار گرفت که ایران در بخش استفاده از آب، حفظ منابع آبی، انتشار گاز CO2 و گازهای گلخانه‌ای و انتشار ذرات معلق کمتر از 5/2 میکرون عملکرد ضعیفی را در میان سایر شاخص‌ها به خود اختصاص داده است.

براساس شاخص EPI 2012 ایران توانسته در گروه بهداشت محیط به 2/58 درصد و در گروه پویایی اکوسیستم به 1/36 درصد اهداف دست یابد.

تحلیل‌های آماری این شاخص با توجه به دهه گذشته و نتایج روند عملکرد زیست‌محیطی کشور در جهت رسیدن به استانداردها و اهداف تعیین شده نشان می‌دهد که ایران در ارتباط با شیلات و ماهیگیری با روند مثبت 7/20 و کنترل آلودگی هوای محیط‌های مسقف با 6/20 و کنترل بیماری‌های محیطی و مرگ‌ومیر کودکان با 2/17 مواجه بوده و در زمینه اثر آب بر سلامت انسان و کشاورزی تغییرات ثابتی داشته است.

در مقابل ایران در زمینه سرانه انتشار گاز CO2 با روند ۵۰ـ شاخص عملکرد منفی را داشته و پس از آن استفاده از آب و حفاظت از منابع آبی روند نزولی به میزان 4/48ـ داشته است. از سوی دیگر درخصوص غلظت ذرات معلق کمتر از 5/2 میکرون نیز روند 6/26ـ داشته است.