آسمانی     شدن  از خاک بریدن می خواست

بی سبب نیست  که فواره فروریختنی ست

از زلیخای  درونت بگریز ای یوسف

  شرم این پیرهن  پاره فروریختنی ست

هنر آنست که  عکس تو بیفتد  در ماه 

ماه  در آب  که همواره  فروریختنی ست


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : جمعه ٧ خرداد ۱۳۸٩ | ٧:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : فرزانه مشرقی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.